College papers academic writing service


Mga tula sa panahon ng batas militar

Almario Wala sa bokabularyo ng rebolusyonaryong kilusan ang salitang "linyado" kaya't nakapagtatakang ito ang pagbatayan ng mga haka-haka ni Almario tungkol sa ipinalalagay niyang mapait na kapalaran ng tula at makata sa loob ng "linyadong kahon," ibig sabihin, ang Partido Komunista ng Pilipinas.

Almario sa panayam "Kapag isinangkot ang pagtula: Para sa kaugnay na mga idea, tingnan din ang "Ang makata sa Albanya: Para sa kanya, ang pulitika ay anumang ismong umiinog sa uring panlipunan, kasarian, at lahi.

Tulad ng ibang mga rebolusyonaryo, ex-rebolusyonaryo o kontra-rebolusyonaryo kaytagal na nga ng rebolusyon para makalikha ng bagong pangkat ng ganitong mga nilalangnatutunan ni Almario ang salitang "bagahe" mula sa "Bakahin ang liberalismo" ni Mao Zedong "Wala na ngayong Maoista," anya na tumutukoy sa istilo ng pag-iisip at paggawa ng mga kasapi ng Partido mula sa mga uring burgis at petiburgis na nakasasagabal sa pagtupad ng gawaing IPO Ideolohia, Pulitika, Organisasyon.

Ngayon, sang-ayon kay Almario, ang pulitikang ito mismo mga tula sa panahon ng batas militar bagahe sa pagtula ng makata. Sinisikil ng "linyadong" kahon, anya, ang kalayaan sa paglikha ng makata. Tungkol sa unang punto: Ang pagsapi sa anumang organisasyon ay isang malayang disisyon ng indibidwal, gayundin ang kanyang pagriresayn sa anumang kadahilanan, liban na lamang kung may mga dahilan para patalsikin siya o gawaran ng mas mabigat na parusa.

Bilang bahagi ng organisasyon, tinutupad niya ang mga tungkulin at responsibilidad sa pagsusulong ng mga layunin ng organisasyon, bukod sa pagtatamasa ng mga karapatan at pribilehio.

Essay tungkol sa batas militar sa

Kung siya rin ay makata, inaasahang gagamitin niya ang kasanayan niya para sa mga layuning ito. Hindi ito paninikil sa kanyang kalayaan sa paglikha; ito ay ang pag-aayon ng kanyang ispesyal na kasanayan sa mga prinsipyo, patakaran at mithiin ng organisasyon.

Kung ang organisasyong tinutukoy ni Almario ay ang PKP na siya namang totoohindi maaaring ipauna ng kasapi ang kanyang pagiging makata, sapagkat siya ay isang rebolusyonaryo una sa lahat, o kaya'y ihiwalay ang kanyang pagtula sa pulitika ng kanyang organisasyon.

Binatikos nina Lenin at Mao ang dualismo nina Bernstein at Trotsky: Sabi nga ni Aime Cesaire, makatang Afrikano, "Ang kanta [na isang anyo ng tula] ay umiinog sa rebolusyon, at hindi ang rebolusyon ang umiinog sa kanta. Tungkol sa ikalawang punto: Tinutukoy ni Almario ang mga tulang nagsisimula tungkol sa opresyon tungo sa pagbabalikwas at magwawakas sa tagumpay.

Maraming ganitong likha sa kilusan at may silbi sa paglalarawan ng pagsulong ng kasaysayan sa palargabistang paraan, na ayaw ni Almario. Pero hindi naman lahat ng tula ay ganito. Kung nagpunyagi si Almario sa pananaliksik, nabasa sana niya ang mga tulang naglalarawan ng mga kumplikadong hindi tuwid, salitang sa ilang pagkakatao'y may dobleng pagpapakahulugan karanasan sa kilusan, tulad ng mga kontradiksyon sa pagitan ng personal na hangarin at kolektibong interes, ng sentralismo at demokrasya, ng taktika at istratehiya, ng rebolusyon at kontra-rebolusyon, atbp.

Essay tungkol sa batas militar sa

Ang problema sa mga burgis na intelektwal ay hindi sila sinanay magbasa ng ganitong mga teksto bilang praktikang panlipunan sa loob ng rebolusyon. Sa halip, ipinaiilalim kaagad nila ang mga obra sa mga pormal na kategoryang pampanitikan, tulad nang ginawa ni Bienvenido Lumbera sa tulang awtobayograpikal ni Jose Ma. Sison, ang "Fragments of a Nightmare," na sang-ayon sa kanya ay isang alegorya, ibig sabihin, isang pinahabang lambat ng mga pandekorasyong hindi organiko imahen!

At tungkol sa ikatlong punto: Ang mga tula, tulad ng anupamang bagay, ay hindi tumatagal; lagi't laging lilitaw ang mga bagong tula habang isinasapraktika ng mamamayan ang kanilang pagkamalikhain.

Pero ang mga luma ay binabalik-balikan para makakuha ng mga aral na magagamit sa bagong panahon, muling maramdaman ang kahulugan nito bagamat sa ibang kalagayan, at samakatwid ay hindi lubusang naglalaho o isinasadlak sa limot, o isinasaisantabi dahil sa pagkasuya.

Sa ating bansa, ang pulitika para sa paglaya ay isang mahabang praktika at nagpapatuloy hanggang ngayon, kung hindi'y paano ipaliliwanag ang antig sa damdamin ng tula nina Andres Bonifacio, Jose Rizal, Jose Corazon de Jesus, Amado Hernandez? Walang tulang hindi pulitikal, iba-iba lamang ang pulitikang dinadala sa paraang direkta, mahinhin o patago, o kaya'y dinadalang konsyus o di-konsyus.

Ang mga tulang may anti-mamamayang pulitika ay muli lamang binabasa bilang babala, halimbawa'y ang Ferdinand E. An Epic ni Guillermo de Vega o mga ghost writers sa Consensus, isang ahensyang pampropaganda ng rehimeng Marcos na unang pinagsilbihan ni Almario. Hindi pwedeng maglaro sa isang salitang inimbento para ilarawan o husgahan ang penomenong panlipunan tulad ng panulaan sa rebolusyon at ng pulitikang nagbibigay-buhay sa kanya at kanyang pinaglilingkuran. Isa iyang paraan ng pag-iisip ni Almario.

May naunang bersyon ito. Noong 1982, inimbento niya ang mga praseng "pansamantalang distansiyang pampulitika" at "taktikal na suspensiyon ng pakikipanig" para gabayan ang pagtula ng mga kasapi ng Galian sa Arte at Tula GAT na kanyang ipinundar. Sa patuloy na pag-iral ng batas militar noon, maaaring ito'y hakbang pansiguridad para sa ligal na pagsusulat at paglilimbag.

Ang mga sulatin batay sa panuntunang ito ay bumuo ng tinawag ni Mga tula sa panahon ng batas militar na "literature of circumvention" o panitikan ng panlalansi; galing din sa kanya ang terminong "disposable poetry" 1971 o mga tulang may minsanang gamit, tulad ng kondom, na tumutukoy sa maraming ahitasyunal na likhang pampanitikan ng mga aktibista bago magbatas-militar. Bilang maliwanag na pag-atras, nakabatay ito sa dalawa pang aksyon ng pag-atras na mas malala kaysa sa nauna dahil, una, kinailangang ilagay sa pagdududa ang pulitika ang pagbabagong panlipunan, anya, ay baka matulad lang sa sinabi ng makatang Pranses na si Charles Baudelaire, na paglilipat lang ng kabayo sa isa ring kwadra at panulaan "iisa ang tinig, pare-pareho ang talinghaga" ng PKP; mga tula sa panahon ng batas militar ikalawa, kinailangang tapatan ang liberal-burgis na "kritikal at humanistang pagsusulat" ng isang pampulitikang programang "demokratiko at makabansa" na hango sa programa ng kleriko-pasistang organisasyon, ang Nagkakaisang Partido Demokratiko Sosyalista ng Pilipinas NPDSP dahil sa pagkakatulad ng mga idea tungkol sa "awtentikong umanismo," paglaban sa pamumuno ng proletaryado, at pakikipagkasundo ng mga uri.

Ang pag-atras sa rebolusyonaryong pulitika ay hakbang tungo sa pagsusulong naman ng oportunistang pulitika sa pamamagitan ng panulaang ipinaggiitang hindi "apolitikal" o "tiwalag," hanggang ang totoo ay maging katawa-tawa.

Essay tungkol sa batas militar - thesupervitaminoutletcom

Galing din kay Almario ang terminong "partidista. Batay sa iskemang ito, walang ipinag-iba ang PKP, na naglulunsad ng isang pambansang rebolusyon sa pamumuno ng proletaryado, sa mga burgis na partidong elektoral ng naghaharing sistema. Iniharap lang ni Almario ang ikatlong antas ng pagsulat para takutin "wala nang urungan" ang pinapaboran niyang mga makata noon sa peligro ng pagsusulat na nakapanig sa PKP.

Mababanggit na noong 1980, siya ay pinatalsik bilang myembro ng PKP. Siya mismo ang nagbanggit nito sa panayam bagamat hindi niya inilahad ang mga dahilan, pero maliwanag ang intensyong palabasin ang sarili bilang biktima rin isang usong pag-angkin ngayon ng "Stalinisasyon" ng PKP. Noong 1986, pinatalsik din siya sa GAT ng mayorya ng kasapian nito, na tulad ng sa nauna'y hindi niya binanggit ang kadahilanan, pero ang bagay na ito ay bahagi ng kaalamang publiko: Ang linyang pampulitika ay ang direksyon ng praktikal na pagkilos tungo sa layunin ng pag-agaw ng pampulitikang kapangyarihang pang-estado.

Sa ganitong batayan nagsisilbi ang panitikan at sining sa pulitika. Isa itong antas ng pagkakaisa ng dalawang kategoryang hindi pantay batay sa papel nila sa praktikang panlipunan. Ang isa pang antas ng pagkakaisa ng pulitika at sining ay nakapaloob sa mismong likhang sining, na ang mapagpasya ay ang pulitika.

Ang ugnayan ng pulitika, sining at ideolohia ang bumubuo sa katangiang partisano ng mga likhang sining.

Tuwid nga ang linyang pampulitika paano mahahagip ng sibat ang target kung hindi ito tuwid? At may sapat na paglalarawan ang mga ito sa panitikan ng rebolusyon; ang husga ni Almario na "iisang tinig, pare-parehong talinghaga" ay batay sa mga halimbawang kanyang nakita at hindi saklaw ang iba pang mga likhang marahil ay hindi nakaabot sa kanyang pansin.

Samantala, ang walang alam lamang ang magsasabing hindi naging matagumpay ang implementasyon ng islogang "mula sa masa, tungo sa masa" para mga tula sa panahon ng batas militar ang bukal ng panulaang kilala ng masa.

Paano ipaliliwanag ang popular na paggamit ngayon sa mga sonang gerilya ng Bagong Hukbong Bayan ng salidum-ay, ullalem, napasamak, composo, ismayling, baleleng, ambahan, atbp? Pero tulad ng gawi ni Almario, hindi wastong ipakat ang islogang ito sa gawaing ito lamang. Ang "mula sa masa, tungo sa masa" ay isang patuloy, pangkalahatan at palagiang proseso ng pag-alam at pagsasapraktika, ng pagwawasto ng mga kamalian at pagpapataas ng mga mithi, na sa tuwina ay nakabatay sa gawaing masa at ginagabayan ng ideolohia ng proletaryado.

Ang gawi ni Almario na pakitirin ang halaga paano nga ba sasabihin ang "reduce" mula sa "reductionism"? Ganito rin ang ginagawa niya para sa panitikan: Ang responsibilidad ng mga manunulat sa pag-alam sa buhay at mga tula sa panahon ng batas militar ng masang anakpawis at pakikiisa sa kanilang mithiin at ang paninimbang sa pangangailangan ng popularisasyon at pagtataas ng pamantayan ay binabale-wala ni Almario para halinhan ng "walang pakundangang pakikipaglaro sa paksa.

Nagbigay siya ng mga dahilan. Sa panig ng mga "linyado," sinabi niyang "Walang naging artikulasyon ang. Para sa kritikong kilala sa pananaliksik, nakakabahala ang paggamit niya ng mga salitang "wari" at "marahil" sa paggawa ng kongklusyon. Maihahanay ang ilang susing dokumento ng kilusan na naglilinaw tungkol sa estetika ng panitikan nito: Sison para sa mga kasapi ng U.

Ang mga likhang pampanitikan at pansining na lumalabas sa Ulos at iba pang mga publikasyong pambansa at panrehiyon ay patunay sa patuloy na pagsapol at pagpapakabihasa ng mga rebolusyonaryong manunulat sa estetikang nakaugat sa pagiging malapit sa masang anakpawis ng mga organisadong pwersa at kaalyado ng kilusan. Sa mga larangang gerilya sa Cagayan, halimbawa, mayroon silang ginagamit na terminong pang-estetika: Ang ikalawang kilusang pagwawasto sa unang hati ng dekada 90 ay lalong nagpatibay sa kawastuhan at pangangailangan ng estetikang ito, na tulad ng ibang gawain sa rebolusyon ay nakabatay sa gawaing masa.

Isang halimbawa ng "partnership" na ito ay ang idinaos na Asia-Pacific Indigenous and Contemporary Poetry noong nakaraang taon. Sa kasamaang-palad, pinalabas lamang nila ang kanilang sarili na walang alam tungkol sa kasalukuyang kalagayan ng panulaan sa hanay ng mga katutubo sa ating bayan.

Tingnan ang aking sanaysay tungkol dito sa http: Ang regular na gawain ng mga sentrong ito ay ang pagdaraos ng "writing workshop" sa gabay ng mga "visiting" at "resident writer" sa mga unibersidad na ito.

Bago ang ikalawang digmaang pandaigdig, walang ganitong institusyon sa Estados Unidos, pero itinayo ang mga ito sa mga unibersidad pagkatapos ng gera para sa mga manunulat na Amerikano at kalauna'y nagtatag din ng mga "international writers program" para sa mga dayuhang manunulat mula sa mga bansang kontrolado o impluwensyado ng imperyalismong US.

Sa simula't simula, ang panuntunang gumagabay sa nga sentrong ito ay ang panuntunan ng Bagong Kritisismo: Walang ismo, walang linya, ang tunay na trabaho ng makata ay ang paghahanap ng talinghaga, mahusay na lenggwahe at mabisang paraan ng pagpapahayag sa kanilang nais itula, personal, pandaigdigan "world-class" ang termino ngayon dahil sa imperyalistang globalisasyonwalang pagkalaos dahil walang kinakapitang pulitikang ang bighani'y naglalaho.

Kung sintunog ang mga ito ng mga idea ni Almario, patunay lang na matagal na siyang nabighani sa mga idea ng Bagong Kritisismo, noon pang dekada sisenta, ayon sa kanyang pag-amin at mismong praktika sa kritisismo. Ito ang mga ideang pampanitikan na ipinalaganap ng imperyalismong Estados Unidos sa lipunan nito at sa mga dayuhang bansa sa buong panahon ng Cold War na pormal na nagwakas noong 1989 sa pagbagsak ng Unyong Sobyet bilang kasangkapan nito sa kampanyang anti-Komunismo. Ito pa rin ang panuntunang ipinatutupad ngayon sa panahon ng imperyalistang globalisasyon at gera laban sa terorismo.

Ang kanilang mga sulatin mga tula sa panahon ng batas militar inililimbag ng The New Masses, isang radikal na "little magazine.

Ang pakikilahok ng mga manunulat sa mga usaping panlipunan ay nanumbalik noong mga huling taon ng dekada 60 at mga unang taon ng dekada 70 sa panahon ng pagtutol laban sa gera sa Byetnam sa pamumuno ng mga makatang nasa labas ng mga unibersidad tulad nina Lawrence Ferlinghetti, Allen Ginsberg, Robert Lowell, atbp.

Ang ganitong pakikilahok ang paglabas ng mga makata sa mga unibersidad para mamahayag sa kalsada ay tinutulan ni Lionel Trilling, dating radikal na kritiko at kalauna'y naging burukratang propesor sa panitikan sa konserbatibong Columbia University.

Kamakailan lang, sumama ang mga makatang tulad nina Rita Dove at muli Ferlinghetti sa kampanya laban sa gera sa Iraq; ilandaang tula ng gayundin karaming makata ang nagsumite ng kanilang mga tula sa Kongreso ng Estados Unidos bilang testamento ng kanilang pagtutol sa muling pandarambong sa mundo ng Estados Unidos sa balatkayo ng "war on terror.

Monopolisado ng mga manunulat sa Ingles ang mga naunang "workshop," ang kalauna'y mga tula sa panahon ng batas militar ng mga manunulat sa Pilipino ay kasabay ng kanilang radikalisasyon sa pulitika bunga ng kilusang propaganda para sa pambansang demokrasya at pandaigdigang mobilisasyon laban sa gera ng imperyalismong US sa Byetnam. Lopez ay nagkasama sa ganitong "workshop" noong 1969 at namuno sa pagtataguyod ng panitikang nakikisangkot.

Sa harap ng mga anti-imperyalistang delegado mula sa iba't ibang bansa sa Africa at Asya, iginiit ni Marcos na "Sa wakas, hindi na maghahanap ng papel sa lipunan ang malikhaing manunulat. Ang mga salita ni Almario ay sintunog ng mga salita ni Marcos na nagsabing, "Ang pinakadakilang panitikan, kundiman ang pinakadakilang sining, ay nagtataglay ng lakas na kadalasa'y laban sa pulitika.

Tinatalikuran nito ang silakbo ng aktibismo na para bang natural nang alam na ang kapusukan ng aktibismo ay halik ng kamatayan. Halimbawa, ang talinghaga "metaphor" ay isa lamang sa maraming porma ng panulaan, at higit na mas marami ang teknikang pang-retorika na nagagamit ng mga makata sa panulaang Anglo-Amerikano, may limang dantaon ng panulaang binabalikbalikan ang mga makata sa Ingles para sa kanilang modernistang layunin.

Sinamantala ni Almario ang pagpapakitid na ito para itampok ang tinatawag niyang mga "kahinaan" ng mga tula nina Lilia Quindoza, Tomas Agulto at Pete Lacaba. Ito'y pangunguto na lamang "nitpicking," ang sabi ni Mao sa mga "linyadong" tula na inunahan na niya ng kanyang prehuwisyo.

Nakarurok sa panuntunan ng panunuri ni Almario ang kategorya ng aliw sapagkat nakapaloob dito ang kanyang paningin-sa-daigdig. Lubos ang paghanga niya sa tula ni Vim Nadera, ang "Espasol," isang tipikal na produkto ng Bagong Kritisismo - pira-piraso't magkakaibang tibtib mula sa materyal na mundo na ipinapaloob sa kalooblooban psyche?

Ang ganitong pakikipagsapalaran ang totoong alindog ng sining at pagtula. Sa pormang pamilyar sa nagbabasa ng kukbuk ni Aling Charing, inilarawan ni Naval ang proseso ng paggawa ng lupak at ang mga pwersang panlipunan na nagpapawis para sa produksyon ng mga sangkap. Ganito niya winakasan ang tula: Narito ang istratajem para sa tunay na aliw ng sining at pagtula ng mga nagbabangong uring panlipunan, sapagkat ang paglibak at pagkamuhi sa mga naghaharing uri, at ang pagtatawa sa kanilang ugaling matapobre, ay isa ring anyo ng pyesta ng mamamayan para gawing ilihitimo ang paghahari ng mga hari-hari sa lipunan.

Ang api ma'y mayroon ding makauring "frisson aesthetique" aliw pang-estetika! Sundan natin ang mga bagong pakikipagsapalaran ng mga gumagawa ng lupak at nagsusulong ng agraryong rebolusyonkumakain ng pinawa at sumusumpa sa Pulang bandilaat nanghuhuli ng isdang-bato at pinatutuloy ang mga kasama sa kanilang mga dampa. Silang wala sa toreng garing ni Virgilio S. Dumaan din si G.